Medeniyetlerin beşiği Ortadoğu, okyanus ötesinden kurgulanan oyunları, kuklaları ile sahneye koymaya devam ederken, Filistin halkının açlık, kan ve gözyaşı da soykırım dışında başka bir ifadeyle açıklanamaz boyutlarda devam ediyor. BM destekli kurumlar, Gazze’li nüfusun önemli bölümünün “doğal afete bağlı olmayan ölümler, yoksulluk ve açlık” yaşadığını belirterek kıtlığı resmi olarak kabul ve ilan etti. Bu soykırımı açıktan destekleyen ABD başkanının barış ödülüne talip olduğunu dile getirmesi ise başlı başına bir kara mizah.

Güneydeki iki komşumuzun iç işlerini dert(!) edindiğini beyan ederek pastadan pay almaya çalışan ülkeler listesinin üst sıralarında bölge ülkelerinin büyük bir kısmı yer alıyor. Suriye’de görevlendirilen yeni kukla yönetimin İsrail’e hizmet etme hevesini saklamaya gerek görmediğini gözlemliyoruz. ABD’nin yakın gelecekte yeni vekalet güçlerinden biri olacağa benzeyen yeni Suriye yönetimi, takiye yapmayı iyi bilen bir gelenekten geliyor. Azerbaycan ve Ermenistan arasında emperyalist ABD’nin gözetiminde yapılan barış anlaşmasının ne kadar barış olduğunu veya arka planını zaman gösterecek. Barış sözleri ve barış ödülü hevesi medyada şov yaparken bir avuç yaşam savunucusu dışında hiç kimsenin aklına ABD tarafından 6 ve 9 Ağustos 1945 yılında Hiroşima ve Nagazaki’ye atılan atom bombalarını kınamak gelmedi. Ukrayna-Rusya savaşı sürerken masa başında satranç da insan ölümlerine ve bombalara rağmen sürüyor. Barış masalarda kalmaya devam ederken, ekonomisi sıkışan ABD tarifelerle ilgili ticari savaş hamlelerini durdurmamakta kararlı görünüyor. İlaçlardan teknoloji ürünlerine kadar ABD menfaati gördüğü her alanda ve ABD ile yakınlığına bağlı olarak ülkeden ülkeye değişen tarifelerin ABD ekonomisine ne kadar can vereceği merak konusu.

Türkiye gündemi, alışılagelmiş çoklu gündemler fırtınası olarak Ağustos ayında da devam etti. Görünen odur ki, kötü günler geride kaldı daha kötü günler geliyor diye özetlenebilecek bir manzarayı umumiye ile karşı karşıyayız. Dünyanın bir başka yerinde yaşadıklarımızın onda biri hükümetleri devirebilecekken Türkiye’de olağan hayat sürüyor. Muhalefete karşı yapılan atakların ne kadarı gerçekten sorunlardan kaynaklıdır bilme olanağımız yok ancak, seçim iş birliklerinin soruşturma konusu olduğu, gizli tanıklıklarla başlayan kovuşturmaların etkin pişmanlık (itirafçılık) ile devam ettiği bir sürece geçildiği de çok açık. Bundan daha önemli bir başka gündem maddesi ise sahte diploma ve belge skandalı. Ucunun nerelere kadar vardığı, ne kadar sahte belge ve diploma üretildiği anlaşılamadan konu unutulmaya yüz tuttu. Kadın cinayetlerinin kanıksandığı, orman yangınlarının kabullenildiği ülkemizde, “süreç komisyonu” olarak başlayan çalışmanın da tam hedefi ve izleyeceği rota gizemini korumaya devam ediyor. Ancak yapılan bazı açıklamaların, bu hedeflerin ve rotanın çok büyük oranda güney komşularımızdaki iç işleyişe endeksli olduğunu gösterdiğini söylemek mümkün. Toplum olarak kaygı ve temkinli bir bekleyiş içinde izliyoruz.