Son günlerde kendimizi sürekli navigasyon cihazının “rota yeniden belirleniyor” seslendirmesini duyar gibi hissediyoruz. İç siyaseti şekillendirmeden dış siyasetteki ayak oyunlarına, iş dünyasından ekonomiye her alanda bir rota arayışı görünümlü örtülü pazarlık havası hakim. Sanki dünya yolunu şaşırdı ve yeni yol arıyormuş gibi ama aslında sermaye gruplarının pastadan daha fazla pay alma savaşından başka bir şey değil.

ABD’nin Ortadoğu’daki jandarması İsrail, keyfi ve bir o kadar da insanlık suçları ile dolu yakın geçmişine aldırmaksızın dünyanın gözünün içine baka baka sivil katliamlara devam ederken, dünya hükümetlerinin utanç verici sessizliğinden aldığı cesaretle sağa sola füze fırlatıyor. Barış ödülü histerisine kapılan Trump yönetimindeki ABD ve insanlık suçları listesi kabarık İsrail, Filistin halkı adına onların fikrini bile almadan barış anlaşması yapıyor; ama anlaşmanın ertesi günü gene kan-gözyaşı-ölüm üçlüsü. Bunlara paralel olarak geçmişin terör örgütü ama şimdiki kullanışlı aparat Suriye yönetimini meşrulaştırma ve yakın geçmişi silme operasyonları tam gaz devam ediyor. Kuzeyimizdeki Ukrayna-Rusya savaşı bir parlayan bir sönen alev gibi ihtiyaca göre ayarlanıyor. Bölge ülkelerini bu didişmenin içine sokma gayreti ile yanıp tutuşan silah sanayi de savaş pastasından daha büyük dilim almak için boş durmuyor.

Türkiye’ye baktığımızda ise tam bir toz duman görünümü hakim. İç siyasete dolaylı müdahalelerin ve toplumu ikna etmeyen davaların gölgesinde hukuka olan güvenin sorgulanmaya başladığı bir süreç yaşanıyor. Tam da bu esnada ABD başkanı ile yapılan görüşmelerden yansıyan meşruiyet verme tartışması sıcak bir gündem oluştururken ortaya bir de “yerli ve milli” uçak motorları konusu çıktı. Önümüzdeki günler meşruiyet ve iradenin asıl kaynağının neresi olduğu tartışmalarına önemli ölçüde gebe. Ancak burada asıl görülmesi ve tartışılması gereken ABD ile yapılan LNG anlaşması ve nükleer santrallere açılan kapı olmak üzere enerji alanında bağımlılık ve olası maliyet artışları. Tüm maliyeti topluma yıkılacak bu sürecin çokça tartışılmaya ihtiyacı olduğu aşikar olsa da gündem fırtınasında öne çıkmaması için çaba harcanıyor.

Liseler ve üniversiteler için yapılan yerleştirme sınavlarına ilişkin soru işaretleri “yok bir şey” diyerek geçiştirilerek 2025-2026 eğitim ve yüksek öğrenim yılı açıldı. Eğitim seviyesindeki düşüş, üniversitelerin bilimsel özerkliği gibi önemli konular gene sümen altına süpürüldü. Son yıllarda gittikçe bozulan gelir dağılımı dengesi ve eğitimin ticarileşmesi nedeniyle eğitim görece orta sınıf ve üstünün alabileceği bir hale dönüşmüş durumda.  Mühendislik eğitimi de bu durumdan müstesna değil.